De Bavette: Steven Vandenborre

Schermafbeelding 2018-06-04 om 17.15.19

In een notendop

  • 44 jaar
  • Architect met kantoor in de Minister Tacklaan in Kortrijk
  • Vader van 2 kinderen: 10 en 12 jaar
  • Gehuwd met binnenhuisarchitecte Lut Desmet die hij zijn graadmeter noemt: “Als zij zegt dat een project ‘ça va’ is, dan weet ik dat er nog werk aan is. Pas als het ‘OK’ is, dan is het écht OK.”

Misschien doet de naam Steven Vandenborre niet meteen een belletje rinkelen bij het grote publiek. Nochtans laat deze Kortrijkse architect een tastbaar spoor achter in de stad met projecten als het nieuwe CM-gebouw op Hoog Kortrijk, de jeugdlokalen in Aalbeke, de omvorming van het oude Midas-gebouw aan de Menenpoort en de nieuwe muziekstudio van Goose in de Magdalenastraat. Pascal Vandenhende van Boekenhuis Theoria, trouwens ook een project van Steven, zag er alvast een geknipte tafelgast in om de intussen befaamde Bavettte aan door te geven.

Liefde voor de stad

Steven groeide op aan Kapel ter Bede en liet de streek nooit helemaal los. Na zijn studies in Gent keerde hij dan ook met volle goesting terug naar de regio. “Ik werk graag in en met de streek. Niet alleen omdat dit mijn thuishaven is, maar ook omdat ik onze werven heel graag in detail opvolg. Als je dan uren verliest in het verkeer om van werf naar werf te rijden, blijft er weinig tijd over voor de essentie.” Het ambitieuze woonproject dat hij nu aan het realiseren is in Long Island, New York, noemt hij dan ook een buitenbeentje. Steven houdt niet van half werk. Als zoon van een meubelmaker begreep hij al snel dat je pas een ziel in een project krijgt als je met alle details rekening houdt. “Ik kan me moeilijk voorstellen dat ik ergens zomaar een gebouw neerpoot dat louter achter mijn tekentafel is ontstaan. Het volledige plaatje moet kloppen. Bij elk project vertrekken we van de ruime omgeving en wordt alles met zorg uitgewerkt, tot en met het vaste meubilair. Alleen zo kan ik waken over de sfeer die ik nastreef. Ik laat me hierbij graag inspireren door Zwitserse architecten. Hoe zij kwaliteit, perfectionisme en eigenzinnigheid combineren tot architectuur die quasi naadloos aansluit bij het vaak uitdagende Zwitserse landschap, dat intrigeert me.” “De afgelopen jaren is architectuur in Vlaanderen sterk geëvolueerd. Het buitenland kijkt meer en meer naar ons. En dus is de tijd rijp om een stapje verder te denken. Hoe kunnen we gezinnen met kinderen compact laten wonen zonder aan licht en ruimte in te boeten? Hoe kunnen we van de historische betonnen steenwegen luchtige stadsaders maken? En hoe kunnen we parken en lanen met veel groen in ere herstellen? Door radicale keuzes te maken. Ik wil alvast meedenken. Uit liefde voor mijn stad.”

Voel de grootstad bij Kaffee Damast

Bij Texture Museum en Kaffee Damast klopt het stedelijke plaatje volgens Steven helemaal. “Kaffee Damast is voor mij een van de weinige plekken waar ik me in Rotterdam, Basel of Zurich waan. Hier hangt de sfeer van een metropool en dat maakt deze plek uniek. Chapeau voor dit werk van noAarchitecten. Ik reken ze bij de Belgische architectuurtop.” In Kaffee Damast gaat Steven graag voor de kaaskroketten. “Een echt streekproduct, op basis van Vlaskaas. Ik eet ze het liefst ‘s avonds, want om te lunchen neem ik gewoon te weinig tijd. Dan ben ik te gefocust op mijn werk en de vele plannen die ik nog heb …”

De bavette gaat naar…

Lieven Neirinck, Kortrijkzaan en bezieler van Het Pakt. “Weinig Kortrijkzanen kennen dit kunstenaarscollectief dat nochtans al jaren furore maakt in het buitenland. En dat onder leiding van een man die op een steenworp van Kaffee Damast woont.”